Hoe kitesurfen op Lanka is ontstaan: ons verhaal

Van een roeping naar een vliegerkamp

Het verhaal van Kitesurfen Lanka begint met een roeping - geen ondernemingsplan, maar een droom om iets zinvols op te bouwen terwijl we genieten van de sport waar we van houden, Kitesurfen en Wingfoiling

Wij zijn Dilsiri en Leo.

Dil ontdekte het kitesurfen tijdens zijn studententijd en begon zijn passie te documenteren op een blog. Na verloop van tijd werd hij niet alleen een rider, maar de eerste Sri Lankaanse IKO-gecertificeerde kitesurfinstructeur - en mogelijk de eerste Sri Lankaan die online over de sport schreef. In die tijd stond het kiteboarden in Sri Lanka nog in de kinderschoenen en stond Kalpitiya nauwelijks op de kaart.

Ondertussen was Leo in Europa en deed hij onderzoek naar vliegerbestemmingen over de hele wereld. Op een dag, toen hij op zoek was naar wind in Sri Lanka, kwam hij Dil's blog tegen. Hij stuurde een e-mail. En dat simpele berichtje veranderde alles.

Niet lang daarna ontmoetten we elkaar voor een kite-trip naar Kalpitiya - een plek met verborgen potentieel, vlakke lagunes, open oceaan en heel weinig riders. Tijdens die trip gingen we niet alleen kiten - we werden vrienden. Het was duidelijk dat er iets groters gebeurde dan alleen een vakantie. Kort daarna besloten we samen een vliegerbedrijf op te richten.

De start: Tenten, vertrouwen en grote ambities

In het begin was ons idee simpel: geld verdienen met wat we leuk vonden.

We hadden heel weinig kapitaal. We leenden de trailer van een vriend, kochten een antieke Land Rover serie 1, en geladen met meubels uit Dil's huis in Colombo. Daarmee reden we naar Kalpitiya om het seizoen te beginnen - onzeker, opgewonden en volledig toegewijd.

We hadden:

• Geen investeerders verwachten leningen van onze familie
• Geen ervaring in toerisme
• Een paar tenten en grote dromen

Om ons van de grond te helpen, heeft Dil's moeder zelfs verpandde haar gouden sieraden zodat we de eerste voorraad rantsoenen konden kopen. Dil zocht contact met vrienden die hij vertrouwde en kende van het strand - Clywd, Thilak, Rajitha - mensen die een spannende reis kenden en bereid waren om mee te gaan.

In dat eerste seizoen planden we ongeveer 15 gasten, maar 20 aangekomen. Het was chaotisch, vermoeiend, vreugdevol en onvergetelijk. We pakten tenten en hutten in op het land van iemand anders en een tijdje was de huisbazin daar niet zo blij mee. Binnen een paar seizoenen veranderde ze het contract en verhoogde de huur - en die uitdaging dwong ons om op zoek te gaan naar een nieuwe plek.

Toen stuitten we op wat het permanente onderkomen zou worden van Kitesurfen Lanka - een prachtig landgoed van 8 hectare aan het strand tussen de lagune en de Indische Oceaan.

Onze eigen kitesurfschool Lanka

Kitesurfing Lanka - ons eigen stukje paradijs - is een weerspiegeling van ons harde werk, onze passie voor kitesurfen, onze verbondenheid met de natuur, onze kunst en ons geloof in de gemeenschap.

Alles wat je in het kamp ziet - elke rots in de tuin, elk pad, elke muur beschilderd - is gemaakt door onze handen of met hulp van de mensen die door deze poorten kwamen.

We wilden niet zomaar een vliegerschool bouwen - we wilden een plek creëren die levendig aanvoelt; een plek die bij de mensen hoort.

In de beginjaren bouwden we het restaurantgedeelte, vier premium kamers en een deel van de keuken. We sloegen kampeertenten op, geïnspireerd door een plek die ons na aan het hart ligt... Grensgebieden in Kithulgala - en gasten waren er dol op. Na verloop van tijd werd het tentconcept onderdeel van de KSL-identiteit.

Elke roepie die we verdienden ging terug in de zaak. Dil woonde in een eenvoudige kokospalmen hut, Hij omarmde een nederig leven terwijl het kamp uitgroeide tot iets waar mensen van over de hele wereld naar op zoek gingen.

En toen deden we nog een ontdekking: Kalpitiya had niet slechts één, maar twee vliegerseizoenen. In de zomer (mei-oktober) waaide het elke dag. In de winter (half december tot maart) waaide het dagelijks voor de lagune van het kamp. Plotseling werd wat we dachten dat een seizoensgebonden activiteit was, iets veel duurzamers.

Meer dan een vliegerschool: Gemeenschap & regeneratief toerisme

Vanaf het begin wilden we dat KSL meer zou zijn dan een plek om te rijden.

We werkten nauw samen met de lokale gemeenschap - we namen mensen zonder horeca-ervaring in dienst en trainden hen op de werkplek, respecteerden hun individualiteit en gaven hen de kans om zich te ontplooien. Dit was geen uitbesteding, dit was partnerschap.

Na verloop van tijd raakte het kamp verweven met het leven in Kalpitiya:

• Lokale vissers werden instructeurs
• Gezinnen openden pensions
• Jongeren vonden nieuwe wegen in toerisme en dienstverlening
• Kinderen leerden vaardigheden die ze nooit voor mogelijk hadden gehouden

We voelden ook een groeiende verantwoordelijkheid ten opzichte van het milieu dat ons overeind hield - de stranden, de mangroves en de oceaan die ons wind en vreugde gaven. Wat begon als kleine schoonmaakacties op het strand groeide op natuurlijke wijze uit tot grotere inspanningen voor natuurbehoud.

We werkten samen met scholen, gaven voorlichting over vervuiling en begonnen met het herstel van mangroves. Deze inspanningen breidden zich later uit naar internationale samenwerkingsverbanden: we stuurden studenten naar conferenties in Berlijn en stimuleerden uitwisselingsprogramma's die Sri Lankaanse jongeren in contact brachten met mondiale perspectieven.

Dit evoluerende werk ontgroeide uiteindelijk de naam waarmee het allemaal begon. Wat begon als de Initiatief Vlieger Groen werd iets breders en diepers:
Het Kommune Collectief - een paraplu voor milieubescherming, culturele uitwisseling, onderwijstrajecten en empowerment van gemeenschappen.

Hier is kiteboarden niet alleen een sport - het is een brug tussen culturen, ervaringen en een impact die veel verder reikt dan de golven.

Evolueren door tijd en waarden

Kitesurfing Lanka is nooit gestopt met evolueren. We hebben te maken gehad met momenten van onzekerheid en verandering, en ondanks alles hebben we vastgehouden aan onze waarden - authenticiteit, zorg voor mensen en plaats, en bewuste groei.

Naarmate het kamp volwassener werd, hebben we zorgvuldige verbeteringen aangebracht: waar nodig hebben we comfort toegevoegd, ruimtes voor kunst en gemeenschapsactiviteiten uitgebreid, terwijl we altijd het natuurlijke ritme van Kalpitiya hebben gerespecteerd.

Onze dromenlijst blijft groeien:

• Zonne-energie voor het kamp en een E Tuk Tuk
• Meer educatieve mogelijkheden voor lokale jongeren en nieuwe ideeën voor nieuwe en innovatieve toeristische ervaringen
• Een toekomst waarin Kalpitiya wordt erkend als een duurzame toeristische bestemming

Dil gaat door met het kanaliseren van zijn creativiteit in kunst- en tuinruimtes over het hele landgoed - waardoor KSL een levende galerie wordt. Leo balanceert het vaderschap met het levend houden van de visie. En de kerngeest van deze plek - de mensen - blijft bepalen wie we zijn.

Dankbaarheid en de weg vooruit

We zeggen dank aan elke gast die onze deuren heeft betreden.
Het grootste deel van onze groei komt niet van marketinggeld, maar van te verhalen die je deelt met je vrienden en gemeenschappen. Dat is het grootste compliment dat we ooit kunnen krijgen.

We willen ook eren:

• Onze families, die ons bijstonden
• Onze vroege vrienden en helpers
• De pioniers van de sport in Sri Lanka en daarbuiten

Jouw geloof, aanmoediging en steun hebben de kiem gelegd voor wat deze plek is geworden.

We nodigen je uit om deel uit te maken van het volgende hoofdstuk - niet alleen voor de wind of de golven, maar voor wat we samen kunnen opbouwen.